Als een ark van Noach ligt 'De Bron' in het spiegelde water. De in 1956 opgerichtte parochie 'H. Maria Koningin' in Krimpen aan den IJssel, waagde het hun bestaande kerk te vervangen door het plan van architect Gunnar Daan te realiseren tot een strak, eenvoudig en eigentijds kerkgebouw. Op 04 maart 2008 werd de eerste paal geslagen. Interieurarchitect Gerrit Schilder tekende het intereur van de kerk die op 26 september 2009 werd ingewijd.

Dit kon zover komen omdat Parochiebestuur én de pastoor goed hebben geluisterd naar wat er leefde en leeft onder de parochianen. Zij hebben zich niet laten leiden door handicaps maar door kansen. Die kansen zagen zij! Het bestaande multifunctionele gebouw uit 1972, uit de bouwrevolutietijd, voldeed niet meer aan de huidige eisen. Het had radicaal gerenoveerd moeten worden en dat kostte veel geld. 'Dan kunnen we net zo goed nieuw bouwen' moet men gedacht hebben en er borrelden al gauw ideeën op voor een nieuwe kerk.

In 1998 werd een programma van eisen opgesteld dat door een architect werd vertaald tot een gebedshuis. Door grondruil met de gemeente Krimpen aan den IJssel kwam een geschikte plek vrij: een grote vijver van levend water. De gemeente was akkoord met het twee bouwlagen tellende gebouw maar de parochiële bouwcommissie, de toenmalige pastoor Winfried Kuipers en het bisdommelijke KIK (Commissie Kerk, Interieur en Kunst) bepaald niet. Men voorzag al een rij wachtenden voor de lift staan om de ontmoetingsruimte te bezoeken. Daarom werd in 2001 het plan volledig gewijzigd én - ja, het duurde even - in 2004 opnieuw aangepast. Met architect Daan uit het Friese Burdaard klikte het meteen en groeide het plan vlot van computerscherm naar realisatie.

Van een afstand gezien lijkt de met koper beplate kerk door de sterk teruggeplaatste en lichtdoorlatend plint op de vijver te zweven. Via een korte brug is de entree van De Bron bereikbaar. De uitwendige ovale vorm keert uiteraard terug aan de binnenzijde en een brede gebogen gang voert de bezoeker vanzelf naar de ruime kerkzaal. Daarbinnen leidt de witte, niet aandachtvragende, gebogen wand onze blik naar het liturgisch centrum dat in karmelitaanse ogen traditioneel is opgesteld. Altaar en lezenaar staan bij elkaar op een verhoogd priesterkoor. Een groot orgel is iets verder tegen de wand geplaatst. Het enige venster in de kerkzaal treft men boven het priesterkoor in de vorm van een kruis. Op zonnige dagen speelt het daglicht behalve door dat lichtende kruis ook, gespiegeld door het vijverwater en doorheen het glazen plint, een levendig spel op de gebogen en schuin naar binnen hellende wanden. Daardoor is deze besloten ruimte toch verbonden met buiten. Een metafoor voor de parochie zelf die ook niet in zichzelf gekeerd wilt zijn.

Vaak zien we dat wél een gloednieuw eigentijds gebouw wordt neergezet maar men het voorlopig 'nog even' doet met het oude meubilair. Het 'voorlopige' van zo'n keus krijgt dan helaas dikwijls eeuwigheidswaarde. Gelukkig heeft men in Krimpen beslist voor nieuw meubilair: 300 witte stoelen, gerangschikt in gebogen lijnen, waarbij de passerpunt in het priesterkoor staat. Een wit strak belijnd altaar en lezenaar sluiten qua vorm perfect aan op het sobere interieur.

Opvallend speels is het verlaagde tweezijdig gebogen plafond van over elkaar heen vallende veelhoekige panelen dat, evenals de donkergrijs betegelde vloer, in praktisch het hele gebouw is doorgevoerd en die ruimten met elkaar verbindt. De twaalf drievoudige kolommen schragen het kerkelijke dak. Het aantal verwijst naar Israëls twaalf stammen en Jezus' twaalf apostelen. Een minpuntje zijn de in die kolommen gestoken rieten korfjes; ach, ontwerpers kunnen niet altijd de actie van een enkele parochiaan vóór zijn! Aansluitend op de grote kerkzaal is een dagkapel met dertig zitplaatsen geformeerd. Door openslaande wanden is deze bij de kerkzaal te voegen. Binnen het ovale gebouw bevinden zich ook nog een ontmoetingsruimte en vergaderzaal.

De parochianen van de H. Maria Koningin-parochie kunnen trots zijn op de nieuwe gebedsruimte. Hun ark biedt ruimte voor toekomst. Zij durfden het aan in Krimpen aan den IJssel; durft Stadspastoraat Dordrecht het ook aan?

Paul Seesink - Dordrecht (paul@seesinkweb.nl)